Logo

m7tnk GELİNLİĞİNİ KİRLETTİ, AMA HAYATINI KURTARDI!

Preview

Gelin Seo-yeon'un dudakları titrerken salondaki sessizlik dayanılmaz hâle geldi. Ji-hoon telefonu kaldırıp gözlerinin içine baktı. “Son kez soruyorum, bunu kim yaptı?” Kimse nefes almaya bile cesaret edemiyordu.

Seo-yeon, kırmızı şarap lekelerini saklamaya çalışarak hizmetçiyi suçladı. “Beni küçük düşürmek için her şeyi planladı!” Ha-neul ise gözyaşlarını silip dimdik ayağa kalktı. Fakat artık kimse Seo-yeon'a inanmıyordu.

Ji-hoon, Ha-neul'un kızarmış yanağını görünce öfkesini bastıramadı. “Birini uyarmaya çalıştığı için tokatladın. Şimdi de yalancı mı diyorsun?” diye nişanlısına döndü. Sesi ilk kez böylesine sert çıkmıştı.

Tam o sırada davetliler arasındaki doktor masaya yaklaştı. İçilmeyen şarabı dikkatle ayırdı. “Bardağı koruyun. İçindeki madde incelenmeden kimse buna dokunmasın,” dedi. Doktorun ciddi tavrı davetlileri daha da korkuttu.

Seo-yeon çıkışa yönelince Ji-hoon sertçe seslendi. “Dur!” Güvenlik görevlilerine dönüp kamera kayıtlarının korunmasını istedi. Misafirler birbirine bakarken gelinin yüzündeki korku derinleşti. Artık kaçacak bir yer bulamıyordu.

Ha-neul telefonunda başka bir görüntü açtı. “İlk kayıt yetmezse buna bakın,” dedi. Kamera, tören hazırlıkları sırasında kadehin başında duran bir kadını gösteriyordu. Kalabalıktan şaşkın fısıltılar yükselmeye başladı.

Görüntüdeki kadının bileğinde ay biçiminde gümüş bir bileklik vardı. Ji-hoon başını kaldırdı. Aynı bilekliği taşıyan düğün organizatörü Yuna, kalabalığın arasında sessizce geri çekiliyordu. Kadının elleri korkudan durmadan titriyordu.

Seo-yeon hemen Yuna'yı işaret etti. “İşte suçlu! Beni de kandırdı!” Yuna önce başını eğdi, sonra titreyen bir sesle herkesin önünde beklenmedik gerçeği açıkladı. Hiç kimse böyle bir itiraf beklemiyordu.

“O kadehe dokunmamı sen istedin, Seo-yeon!” dedi Yuna. Gelin çığlık atarak inkâr etti. Ancak organizatör, telefonundaki mesajları Ji-hoon'un önüne koyunca bütün salon buz kesti. Fısıltılar bir anda öfkeli bağırışlara dönüştü.

Mesajlarda Seo-yeon'un talimatları, gizli para transferleri ve tören sonrasına ilişkin planlar vardı. Ji-hoon her satırı okudukça sevdiği kadının gerçek yüzünü görüyordu. Her sözcük kalbine ayrı bir darbe indiriyordu.

“Neden?” diye fısıldadı Ji-hoon. Seo-yeon'un gözleri doldu, ama bu kez pişmanlıktan değil, yakalanmış olmaktan. “Şirketinin hisselerini ele geçiremeseydim ailem tamamen batacaktı,” diye itiraf etti. Salondaki herkes sustu.

Yuna başını kaldırdı. “Seni baygın düşüreceğini söyledi. Sonra imzanı taklit edip hisselerini devredeceklerdi. Ne kadar tehlikeli olduğunu anlayınca korktum, ama tehdit edildim. Bunu engelleyemedim,” diyerek ağladı.

Ji-hoon bir adım geri çekildi. “Beni sevdiğini söyleyen kadın, hayatımı bir imzaya mı sattı?” Seo-yeon cevap veremedi; yüzündeki şarap artık utancını gizleyemiyordu. Davetlilerden biri ağlamaya başladı.

Seo-yeon aniden Yuna'nın telefonuna uzandı, ancak Ha-neul sakinlikle konuştu. “Kanıtların yedeği var.” Ji-hoon ekledi: “Artık hiçbir şeyi silemezsin. Gerçek hepimizin önünde.” Gelinin bütün cesareti bir anda kayboldu.

Çağrılan polisler salona girdiğinde Seo-yeon'un babası öfkeyle araya girdi. “Ailemizin adını lekeleyemezsiniz!” Memur belgeleri göstererek yanıtladı: “Kanun herkes için aynı.” Kimse artık onun tehditlerinden korkmuyordu.

Günler sonra laboratuvar raporu, kadehte yaşamı tehdit eden zehirli bir madde bulunduğunu doğruladı. Ji-hoon, Ha-neul'un müdahale etmemesi hâlinde ölebileceğini o an öğrendi. Gerçek, düğünün üzerinden karanlık bir gölge gibi geçti.

Ji-hoon konağın bahçesinde Ha-neul'un karşısına geçti. “Sana şüpheyle baktım, oysa hayatımı kurtardın. Beni affedebilir misin?” Genç kadın gözyaşları içinde sessizce başını salladı. Uzun sessizlik sonunda acı dolu bir tebessüme dönüştü.

Ha-neul, “Ben sadece doğru olanı yaptım,” dedi. Ji-hoon onun tokatlandığı anı hatırladı ve bütün çalışanların önünde özür dileyerek saygınlığını geri verdi. Çalışanların hiçbiri o günkü haksızlığı unutmamıştı.

Aylar süren davada Seo-yeon, zehirleme girişimini planladığı için hapis cezasına çarptırıldı. İş birliği yapan Yuna da yargılandı; aile serveti artık gerçeği susturamadı. Yargıç, mağdurun hayatının tehlikeye atıldığını özellikle vurguladı.

Düğün salonundaki beyaz güller solmuştu, ama Ha-neul'un cesareti unutulmadı. Ji-hoon çalışanları koruyan bir vakıf kurdu. O gece yıkılan sahte mutluluğun yerini sonunda gerçek adalet aldı. Son sözü servet değil, cesaret söylemişti.

 

Comments (0)

Loading comments...