Logo

070tnk-Garsona Yumruk Attı… Ama Onun Kimin Kızı Olduğunu Bilmiyordu

Article image

Halil, Elif’i arkasına aldığı anda salon derin bir sessizliğe büründü. Kerem’in yüzündeki kibirden eser kalmamıştı. Halil ağır bir ses tonuyla, “Kızıma bunu yapan sen misin?” diye sordu.

Kerem’in dudakları titredi. “Başkanım, yanlış anladınız… ufak bir kazaydı.” Halil yerdeki dağılmış pastaya ve Elif’in yarılmış dudağına baktı. “Ben hiçbir şeyi yanlış anlamadım,” dedi.

Selin hemen öne çıktı. “Efendim, Elif dikkatsiz davrandı. Düğünümüzü mahvetti.” Elif gözyaşlarını silerken Halil kızına döndü. “Bana sadece gerçeği anlat. Başka hiçbir şey istemiyorum.”

Elif derin bir soluk aldı. “Bir misafire çarpmamak için arabayı çevirdim. Sonra Kerem bana vurdu, elime bastı ve herkesin içinde beni küçük düşürdü.”

Salondaki davetliler huzursuz bakışlarla birbirlerine baktı. Bazıları sessizce başını salladı. Fotoğrafçılardan biri kamerasını kaldırıp, “Her şey kayıtta, Başkan Demir,” dedi.

Kerem’in yüzündeki renk tamamen çekildi. “O görüntüler yanlış anlaşılır!” diye bağırdı. Halil gözlerini bile kırpmadan karşılık verdi: “Yanlış anlaşılan görüntüler değil Kerem, senin karakterin.”

Selin, Kerem’in koluna sarıldı. “Bir garson yüzünden düğünümüzü mahvetmeyin!” dedi. Halil’in bakışları daha da sertleşti. “Garson dediğin kadın benim kızım. Sen ise hâlâ bunun farkına varmadın.”

Fısıltılar salonun her köşesine yayıldı. Selin’in annesi şaşkınlıkla sandalyesine tutundu. Kerem ise ilk kez Elif’e dikkatle baktı; karşısında korkmuş bir çalışan değil, Halil Demir’in kızı duruyordu.

Halil telefonunu çıkarıp şirketin genel müdürünü aradı. “Kerem Arslan’la devam eden tüm otel projelerini, ortaklık görüşmelerini ve sözleşme işlemlerini derhal durdurun,” dedi.

Kerem hemen öne çıktı. “Başkanım, lütfen! Babamın şirketi bu anlaşmalara güveniyor.” Halil’in sesi sakindi. “O zaman insanlara nasıl davranması gerektiğini öğrenmeden güç sahibi olmaması gerektiğini babana da söylersin.”

Selin öfkeyle Elif’e döndü. “Bütün bunların sebebi sensin!” diye bağırdı. Halil anında araya girdi. “Hayır. Bu gece yaşananların tamamı sizin verdiğiniz kararların sonucudur.”

Elif babasının koluna sarıldı. “Baba, onları yok etmeni istemiyorum.” Halil kızına şaşkın gözlerle baktı. Elif gözyaşlarını tutamayarak devam etti: “Sadece yaptıklarının sonuçlarından kaçmalarına izin verme.”

Halil’in öfkeli yüzünde yavaşça gurur belirdi. “İşte benim kızım,” dedi. Sonra güvenliğe döndü. “Kimseye dokunmayın. Yalnızca görüntüleri koruyun ve polis gelene kadar burada bekleyin.”

Kerem ilk kez gerçek anlamda korkuya kapıldı. “Polis mi?” Elif gözlerini onun gözlerinden ayırmadı. “Bana vurduğun anda bunun sıradan bir düğün tartışması olmadığını sen de biliyordun. Şimdi yaptıklarının sorumluluğunu üstleneceksin.”

Selin’in babası sessizce kızının yanına geldi ve başını iki yana salladı. “Bu düğün burada sona erdi.” Selin şaşkınlıkla, “Baba!” diye bağırdı. Adam yalnızca, “Yeterince utandık,” dedi.

Kerem çaresizce Selin’e baktı. Ancak Selin parmağındaki yüzüğü çıkarıp ona uzattı. “Beni de bu rezaletin içine çektin,” dedi. Kerem’in dünyası birkaç dakika içinde tamamen yıkıldı.

Tam o sırada salon çalışanları yavaşça Elif’in çevresinde toplandı. Daha önce başlarını öne eğen garsonlar artık ona destek veren bakışlarla yaklaşıyordu. Elif ilk kez gerçekten yalnız olmadığını hissetti.

Halil ceketini çıkararak kızının omuzlarına bıraktı. “Burada çalıştığını neden bana söylemedin?” diye sordu. Elif hafifçe gülümsedi. “İnsanların soyadımı bilmeden bana nasıl davranacaklarını görmek istedim.”

Halil’in gözleri doldu. “Peki ne gördün?” Elif salondaki insanlara baktı. “Bazılarının paradan daha değerli bir vicdanı olduğunu. Bazılarının ise sahip oldukları bütün servete rağmen aslında hiçbir şeye sahip olmadığını.”

Dışarıdan polis sirenleri duyulurken Halil kızının elini tuttu. Kerem sessizce başını öne eğdi. Elif ise arkasına dönmeden yürüdü; o gece kaybeden bir garson değil, zalimlerdi.

Ertesi sabah görüntüler yalnızca şirket yönetimine teslim edildi. Elif kendi isteğiyle işine devam etti. Halil ona yalnızca şunu söyledi: “Gerçek güç, insanları ezmek değil, onları ayağa kaldırmaktır.”

Comments (0)

Loading comments...