062tpl-Tinulak Siya Dahil Akala Nila Wala Siyang Pera—Pero Isang Tanong Niya ang Nagpatahimik sa Lahat

Nanatiling nakapatong ang kamay ni Raka sa itim na sports car. Walang nagsalita. Ang dating maingay na tawanan nina Ardian at Nadira ay biglang napalitan ng nakakabinging katahimikan.
Pinilit ni Ardian na ngumisi, ngunit halatang nanginginig ang kanyang panga. “Ano’ng palabas ’to? Akala mo matatakot ako dahil lang sa sinabi mo?”
Hindi sumagot agad si Raka. Dahan-dahan niyang inilabas ang telepono, pinindot ang isang button, at biglang umilaw ang mga ilaw ng sasakyan.
Nawala ang kulay sa mukha ni Nadira. Napaatras siya at napabulong, “Ardian… bakit siya ang nakakakontrol ng kotse?”
Napalunok si Ardian. “Nagkataon lang ’yan! Baka may kung anong application siya. Huwag kayong magpaloko sa taong mukhang walang pera!”
Ngumiti lamang si Raka. “Kanina, ipinagmamalaki mong kotse mo ito. Ngayon, hindi mo na maipaliwanag kung bakit ako ang may kontrol?”
Napatingin ang mga estudyante sa paligid. Ang ilan ay tumigil sa paglalakad. Ang pagmamataas ni Ardian ay unti-unting napalitan ng takot.
Biglang lumapit ang valet manager at yumuko kay Raka. “Sir Raka, handa na po ang sasakyan ninyo. Pasensya na po sa abala.”
Nanigas si Ardian. Si Nadira naman ay napakapit sa kanyang handbag habang paulit-ulit na tumitingin sa sasakyan at kay Raka.
“Ano?” paos na tanong ni Ardian. “Sasakyan… niya?” Parang hindi niya matanggap ang narinig mula mismo sa manager.
Tumango ang manager. “Opo. Kay Sir Raka po nakarehistro ang sasakyang ito. Siya rin po ang pangunahing investor ng academy.”
Mas lalong bumigat ang katahimikan. Ang lalaking ilang minuto lang nilang hinamak dahil sa simpleng damit ay biglang naging taong hindi nila kayang maliitin.
Napaatras si Nadira. “Raka… biro lang naman lahat. Hindi namin alam kung sino ka talaga.” Pilit siyang ngumiti, ngunit halata ang takot.
Tiningnan siya ni Raka nang malamig. “Iyon mismo ang problema. Mabait lang kayo kapag alam ninyong may kapangyarihan ang kaharap ninyo.”
Yumuko si Nadira. Samantala, pilit pang pinanatili ni Ardian ang kanyang yabang. “Hindi mo ako puwedeng ipahiya nang ganito sa harap ng lahat!”
Lumapit si Raka nang isang hakbang. “Ako ang nagpahiya sa ’yo? O ipinakita mo lang sa lahat kung sino ka talaga?”
Walang naisagot si Ardian. Ang mga taong kanina’y tahimik na nanonood ay nagsimulang magbulungan habang siya’y nakatungo at nanginginig sa kahihiyan.
Iniabot ng manager kay Raka ang susi. Bago siya sumakay, tumingin siyang muli kay Ardian. “Ang respeto, hindi binibili ng pera.”
Mahinang sinabi ni Ardian, “Patawad.” Ngunit umiling si Raka. “Huwag sa akin. Simulan mong igalang ang mga taong akala mo’y mas mababa sa ’yo.”
Sumakay si Raka sa sports car at umalis nang tahimik. Naiwan sina Ardian at Nadira sa gitna ng courtyard—wala nang tawanan, wala nang yabang, puro kahihiyan.
Comments (0)
Loading comments...


















