037tnk-Onu Fakir Sanıp Aşağıladılar… Son Telefon Her Şeyi Değiştirdi

Genç adamın “Gülmeye devam et” sözünden sonra mağazaya ağır bir sessizlik çöktü. Az önce kahkahalar atan üç kadın birbirlerine bakarken zengin varisin yüzündeki kibir yavaşça silindi. Tam alaycı bir cevap verecekken yukarı kattaki özel asansörün kapıları açıldı. İçeriden mağazanın genel müdürü, finans direktörü ve birkaç kıdemli yönetici hızla çıktı. Varis rahatlamış gibi gülümsedi. “Gördün mü? Belli ki benim için geldiler.” dedi. Fakat genel müdür onun önünden hiç durmadan geçti ve doğrudan genç adamın karşısına geldi. Başını saygıyla eğip, “Efendim, çağırdığınız anda geldim. Emriniz nedir?” dedi. Kadınların yüzündeki renk bir anda kayboldu. Varis donup kaldı. “Sen… ona neden böyle hitap ediyorsun?” diye kekeledi. Genç adam ise sakin gözlerini ondan ayırmadan, “Biraz önce ne diyordun? Burayı kirletiyormuşum, öyle mi?” dedi.

Genel müdür şaşkınlıkla varise döndü. “Beyefendi, siz gerçekten ona böyle mi konuştunuz?” diye sordu. Varis öfkesini geri toplamaya çalışarak ceketini düzeltti. “Kim olduğunu bilmiyordum. Hem burada herkes bana saygı göstermek zorunda!” diye bağırdı. Genç adam hafifçe gülümsedi. “İşte sorun da bu. İnsanlara kim olduklarını öğrenmeden önce nasıl davrandığın, gerçekte kim olduğunu gösterir.” dedi. Kırmızı elbiseli kadın hemen araya girdi. “Biz sadece şaka yapıyorduk, yanlış anlaşıldı.” Genç adam ona baktı. “Omuz atmak, aşağılamak ve bir insanı pislikle suçlamak sizin için şakaysa, bugün pahalı mücevherlerden daha değerli bir şey öğrenirsiniz.” dedi. Altın renkli elbiseli kadın korkuyla, “Lütfen bizi bu işe karıştırmayın.” diye fısıldadı. Genç adamın cevabı kısa oldu: “Kahkaha atarken karışmıştınız.”

Varisin alnında ter belirdi. Genel müdür cebinden telefonunu çıkarıp güvenlik bölümünü aradı. “Son on dakikanın kamera kayıtlarını hemen korumaya alın. Hiçbir görüntü silinmeyecek.” dedi. Varis bir adım öne çıktı. “Buna hakkın yok!” diye bağırdı. Genç adam ilk kez sesini biraz sertleştirdi. “Asıl senin, müşterilere ve çalışanlara bunu yapmaya hakkın yok.” dedi. Varis küçümseyerek güldü. “Müşteri mi? Sen buradan ne satın alabilirsin ki?” Genç adam vitrindeki saate baktı, sonra genel müdüre döndü. “Bu mağazadaki en pahalı parçanın fiyatı ne?” diye sordu. Müdür rakamı söylemek için yaklaşırken genç adam elini kaldırdı. “Söylemene gerek yok. Satılık olması yeter.” Varis şaşkınlıkla, “Ne yapmaya çalışıyorsun?” diye sordu. Genç adam sakin şekilde cevap verdi: “Senin anlayabildiğin tek dille konuşuyorum: değerle. Ama birazdan paranın satın alamadığı şeyi de öğreneceksin.”

Genel müdür derin bir nefes alıp herkesin duyacağı şekilde konuştu: “Bu beyefendi, grubumuzun yeni ana yatırımcısıdır. Mağazanın ve bağlı şirketlerin kontrol hisselerinin devri bu sabah tamamlandı.” Üç kadın aynı anda şokla genç adama baktı. Varisin dudakları aralandı. “Bu… mümkün değil.” dedi. Genç adam başını hafifçe yana eğdi. “Neden mümkün olmasın? Çünkü pahalı görünmüyorum diye mi?” Varis cevap veremedi. Genç adam devam etti: “Sen benim ceketimin fiyatına bakıp hayatımı hesapladın. Oysa gerçek güç bağırmaz, vitrinde sergilenmez ve insanları ezerek kendini kanıtlamaya çalışmaz.” Varis öfkeyle, “Babam bu grubun en büyük ortaklarından biri!” diye çıkıştı. Genel müdür hemen karşılık verdi: “Artık değil. Hisselerin büyük bölümü bugün devredildi.” Genç adam sessizce ekledi: “Ve o devir işlemini onaylayan kişi bendim.”

Varisin dizleri sanki bir anlığına güçsüzleşti. Arkasındaki kadınlardan biri geri çekildi. “Biz bilmiyorduk…” dedi. Genç adam ona baktı. “İnsanlara saygı göstermek için onların banka hesaplarını bilmeniz gerekmemeliydi.” Sonra varise döndü. “Şimdi senden tek bir şey istiyorum.” Varis hemen, “Ne istersen yaparım.” dedi. Genç adam sertçe, “Hayır. Benden korktuğun için değil, yaptığının yanlış olduğunu anladığın için yapacaksın.” dedi. Varis boğazını temizledi. “Özür dilerim.” Genç adamın yüzü değişmedi. “Benden değil.” Varis şaşkınlıkla, “Kimden?” diye sordu. Genç adam mağazadaki satış danışmanlarını, güvenlik görevlilerini ve diğer müşterileri işaret etti. “Senin gibi insanların yıllardır küçümsediği herkesten. Önce buradaki çalışanlardan özür dile.” Varisin gururu parçalanmıştı. Başını eğip, “Davranışım için hepinizden özür diliyorum.” dedi.

Genç adam daha sonra genel müdüre döndü. “Bugünden itibaren bu mağazada hiçbir müşteriye kıyafeti, mesleği, görünüşü veya serveti yüzünden farklı davranılmayacak.” Müdür kararlı şekilde, “Emredersiniz.” dedi. Varis endişeyle sordu: “Peki ya ben?” Genç adam ona uzun uzun baktı. “Senin cezan, buradan kovulmak değil.” Varis umutlanmış gibi başını kaldırdı. Genç adam devam etti: “Önümüzdeki üç ay boyunca bu grubun hiçbir VIP ayrıcalığını kullanmayacaksın. Burada normal bir çalışan gibi eğitim alacak, müşterileri karşılayacak, vitrini temizleyecek ve insanların sana nasıl davranmasını istiyorsan sen de onlara öyle davranmayı öğreneceksin.” Varis şokla, “Bunu ciddi söylemiyorsun!” dedi. Genç adam sakin kaldı. “İstersen reddet. O zaman yönetim kurulu bugün bütün görevlerini sona erdirir.” Varis başını eğdi. “Kabul ediyorum.” Genç adam, “O zaman ilk dersin başladı.” dedi.

Üç kadın sessizce çıkışa yönelirken genç adam onları durdurdu. “Bir dakika.” Hepsi korkuyla döndü. “Siz de bugün burada neye güldüğünüzü unutmayın.” Kırmızı elbiseli kadın gözlerini yere indirip, “Haklısınız. Özür dileriz.” dedi. Genç adam vitrindeki pahalı saate son kez baktı, fakat satın almadı. Genel müdür şaşkınlıkla sordu: “Efendim, saati hazırlamamızı ister misiniz?” Genç adam hafifçe gülümsedi. “Hayır. Buraya saat almaya gelmemiştim. İnsanların gerçek yüzünü görmek istedim. Gördüm.” Ardından varisin yanından geçerken durdu. Varis utançla, “Benden gerçekten nefret etmiyor musun?” diye sordu. Genç adam gözlerinin içine baktı. “Nefret etmek kolaydır. Değişmek daha zordur. Bana gerçekten bir şey kanıtlamak istiyorsan, yarın buraya herkesten önce gel.” Varis sessizce başını salladı. Genç adam kapıya doğru yürürken müdür saygıyla, “Yarın görüşürüz, efendim.” dedi. O ise arkasına bakmadan cevap verdi: “Yarın beni değil, insanlara nasıl davrandığınızı göreceğim.”